Charles Baudelaire’in “Kötülük Çiçekleri” isimli eseri.
Oxford Dünya Klasikleri dizisi içinde yer alıyor.
Kitabın kapağına şöyle bir not düşülmüş:

“The Flowers of Evil
Includes Parallel French Text
A new translation by James McGowan
Oxford World’s Classics”

Amazon’daki sayfasında ise “English and French Edition” olduğu belirtiliyor.
Kitap 2008 basımı fakat bu Oxford versiyonu ilk kez 1993’te basılmış.
Çeviri McGowan’a, giriş bölümü Jonathan Culler’a ait.

Baudelaire’in bir başucu kitabı olsun diye yazdığını düşündüğüm bir kitap Kötülük Çiçekleri. Binbir türlü düşünce ile yatağa girince, hemen yanında duran küçük masa lambasının ışığını açıp okumaya başladığım. Sanki Bulgakov’un Usta ile Margarita’sından karanlık fakat içinden hem arzu hem de kötülüğün doğabileceği yıldızlı bir geceyi veya (20 sene önce okuduğum) “Go, Lovely Rose”da bahsedilen üzüm bağlarını okuyormuş izlenimi ediniyorum. Tek başına gelmiyor zihnin kıyısına, başkalarını da getiriyor, onları da çağırıyor. Bazı şiirlerinde durup dalgaların sesini dinlemek insanı mutlu ediyor.

Kitabın bu basımında kapakta bir kadın resimi görünüyor. İlk defa bu kitabı elime aldığımda, kitabın kapağı ilgimi çekmişti. Kapağın pürüzsüzlüğüne, kapağın sırt kısmını oluşturan köşelerin yumuşak kıvrımı eşlik ediyor.

Bir şiiri kalsın burada, şu an okumakta olduğum. İsmi “Elevation“.

Above the valleys, over rills and meres,
Above the mountains, woods, the oceans, clouds,
Beyond the sun, past all ethereal bounds,
Beyond the borders of the starry spheres,

My agile spirit, how you take your flight!
Like a strong swimmer swooning on the sea
You gaily plough the vast immensity
With manly, inexpressible delight.

Fly far above the morbid, vaporous place;
Go cleanse yourself in higher, finer air,
And drink up, like a pure, divine liqueur,
Bright fire, out of clear and limpid space.

Beyond ennui, past troubles and ordeals
That load our dim existence with their weight,
Happy the strong-winged man, who makes the great
Leap upward to the bright and peaceful fields!

The man whose thoughts, like larks, take to their wings
Each morning freely speeding through the air,
– Who soars above this life, interpreter
Of flowers’s speech, the voice of silent things!

Advertisements